tag:blogger.com,1999:blog-54848832011-04-22T08:01:46.465+04:30parnianeverything that i want to say!پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comBlogger3401100tag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1111035937294865182005-03-17T07:50:00.000+03:302005-03-17T08:35:37.296+03:30آقا امام رضا بدجور ما را میطلبد. هر چه سرمان را کج میکنیم و به در و دیوار و آسمان زل میزنیم و با بغل دستیمان حال و احوال میکنیم، انگار نه انگار.این مشهد رفتن ما هم قضیه دارد.آمدم به موقع مینویسم.عید همگی مبارک و سال خوبی داشته باشید.تا سال بعد....پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1111033187835801012005-03-17T07:49:00.000+03:302005-03-17T07:49:47.876+03:30اندر احوالات چهار شنبه سوریای که گذشت، آمده است:صبح روز چهارشنبه سوری از قرار همان سالهای گذشته که هنگام تحویل سال کارها روی هم انباشته و به قولی قاطیپاطی میشود ما هم تشریفمان در آرایشگاه بود و با صدای توپ و تانک مستقبلان این جشن ملی و با کشیده شدن هر تار مویی از زیر ابروان نازنینمان به هوا پریده و ذهنمان آشفته میشد.گویند در هنگامه برافروختن آتش در کوی و برزن عده ای جوان از خدا بی خبر پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1110736384162716782005-03-13T21:02:00.000+03:302005-03-13T21:23:04.170+03:30رئیسمان چند روزی است به مسافرت رفته و من از نبود ایشان استفاده! مفید کرده و قصد آن داشتم که ساعتی را به چت با دوستان اختصاص دهم که از بدبیاری بنده کسی آنلاین نبود. بلاخره بعد از ساعتها دست زیر چانه زدن و خیره ماندن به آدمکهای یاهو مسنجر و منتظر نشستن، آقای همسر آنلاین شد و …پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1110562656953840502005-03-11T21:06:00.000+03:302005-03-11T21:07:36.956+03:30عید هم آمد و چه بیخبر!امروز بود که وقتی زیر نمنم باران از خانه زدم بیرون تا در خلوتی خیابان گشتی بزنم و خریدی کنم، بویش را حس کردم.لای ماهیهای کوچک قرمز. میان میوههای بارانخورده تمیز که میدرخشیدند. بین مغازههایی که از هر دو تایشان یکی حراج بود. بوی سمنو! بچههایی که خندهکنان به دنبال خرید عید بودند.خانه تکانی چند ساعته امروز ما هم نفسمان را گرفت و کمرمان را تا کرد. بعد از این همه زحمت تازهپرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1110041972249389152005-03-05T20:29:00.000+03:302005-03-05T20:29:32.250+03:30حالا دیگر اصلا به کارهایم نمیرسم. مثل گذشته نمیتوانم کتاب بخوانم . طول زمان کتابخوانیام تنها به نیم ساعتی در مترو یا ماشین یا روزهای تعطیل خلاصه شده است. ارگ کوچکم را که درآوردم با خودم عهد کردم حتما روزی نیم ساعت را تمرین کنم و دوباره خواندن نتها را از سر بگیرم، اما مدتهاست ارگ بیچاره روی میز خاک میخورد. جلد اول نتهای پایه را چند وقت پیش در تعطیلات بعد از دو سال دوره کردم و باز همه چیز بهپرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1109731422415504132005-03-02T06:12:00.000+03:302005-03-02T06:25:13.660+03:30چند روزیست میآیم فایل word را باز میکنم، خیره میشوم به صفحه سفیدش، دستم را میزنم زیر چانهام و گاه ثابت به روبهرو و گاه خیره به گلهای صورتی قالی به فکر میروم.خودمانیم! نوشتن (خوب نوشتن) هم کار سختی است ها!خیل حوصله میخواهد و فکر.برای من که اینطور بوده. باید کلی شرایط با هم جور باشند تا بتوانم آنطور که میخواهم و آنطور که راضیم میکند بنویسم.چند روز پیش در مترو ( باید صفحه کوچکی باز کنم بهپرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1109526846569680442005-02-27T21:10:00.000+03:302005-02-28T10:07:31.020+03:30در ماشین نشسته بودم و باز یکی از آن غولپیکرهای نخراشیده نتراشیده هیزچشم کنارم کرم میریخت. نیم ساعتی همانطور خودم را سفت جمع کرده بودم و سعی میکردم به چیزهای دیگری فکر کنم. به مصیبتهای دیگری مثل برف، مثل زندانی شدن روزنامه نگاران، مثل زلزله... دستم را زده بودم زیر چانهام و از شیشه مه گرفته بیرون را تماشا میکردم و گهگاهی حواسم پرت پهلو دستیم میشد که انگار میلیمتر به میلیمتر خودش را به من پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1109008020757716282005-02-21T21:16:00.000+03:302005-02-21T21:17:00.760+03:30لبخنددخترک با عشوهای وصف ناپذیر راه میرفت و همچون مدلهایی که میخواهند لباسشان به زیباترین شکل جلوه پیدا کند، موهای بافتهاش را به این سو و آن سو تکان میداد.چهار یا پنج سال بیشتر نداشت و مثل دختران دبیرستانی که هیچ نگاهی از زیر دستشان درنمی رود زیر چشمی نگاههای همراه با لبخند دیگران را زیر نظر داشت.آن سو تر پدر جوانش در حالی که سعی در مخفی کردن خود داشت نظارهگر دلبریهای کودکانه دخترکش بود. دختر پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1108914049007061242005-02-20T19:08:00.000+03:302005-02-20T19:15:01.173+03:30یک سوالبه نظر شما در یک متن کاملا جدی که قرار است به فارسی ترجمه شود به جای مثل:قورباغههای زیادی بوسیده میشود ولی تنها یکی از آنها به فرشته تبدیل میشود.چه جمله یا مثل فارسی یا اسلامیتری میتوان گذاشت؟صحبت از فکرهای مبتکرانه دانشمندان است که از هر صدتاشان یکی به اختراع یا ساخت یک ماشین میانجامد.پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1108739880596786232005-02-18T18:43:00.000+03:302005-02-18T18:48:00.596+03:30فکر میکردم تنها تلویزیون ما است که فیلمها را خردوخاکشیر تحویلمان میدهد.چند وقت پیش بعد از دیدن فیلم زیبایی امریکایی American beauty از شبکه mbc2 فهمیدم نه! اینطوریا هم نیست.خوب شد من خودم قبلا فیلم را دیده بودم و دستم بود اتفاق چند دقیقه پیش به خاطر کدام حرف پیش آمد یا فلان بازیگر چرا اینجا اینگونه رفتار کرد، والا اگر شخص دیگری بود بدتر از فیلمهای سانسور شده در تلویزیون خودمان گیج و منگ از پایپرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1108651682229549032005-02-17T18:16:00.000+03:302005-02-17T18:33:34.953+03:30چگونه ما غربزده شدیم و باقی قضایا!4 روز تعطیلی بعد از یک هفته کاری چقدر میچسبد!مخصوصا اگر یک خروار کار ریخته باشد روی سرت و مهمان هم داشته باشی و باید به فکر تایپ مطالب عقب افتادهات هم باشی که روز تحویلشان نزدیک است و کارهای خانه و نظافت و اتوی لباسها و ... نشستهام و دارم فکر میکنم از کجا شروع کنم!خبرهای مسجد و نیروگاه بوشهر و برف رشت و خیلی چیزهای دیگر را هم که دیگر خودتان شنیدهاید. شایعاتش را هم که زودتر از همه چیز. پس پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1108238660489363882005-02-12T23:31:00.000+03:302005-02-12T23:34:20.490+03:30باز هم...آنقدر هوا سرد و یخبندان است که دیگر نمیشود از چیز دیگری غیر آن نوشت. امروز تیتر اول روزنامه شرق راجع به برف سنگین رشت و قطع آب و برق آن شهر برای چند روز بود. نان هم مثل اینکه پیدا نمیشود. از آخرین باری که برف سنگین در رشت باریده بود و مدارس و دانشگاهها تعطیل شده بود، فکر کنم سه چهار سالی میگذرد. چقدر ذوق کرده بودیم آن شب که فردایش امتحان الکترومغناطیسمان مالیده است.به خاطر برف و سرما، امروز پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1108127639562850992005-02-11T16:39:00.000+03:302005-02-11T16:43:59.563+03:30برفخواب دیدم:برف اومده. همه جا یه دست سفید شده. من کجا بودم؟.... نمی دونم....وسط یه جنگل شاید. یا وسط دو تا کوه بلند. شایدم تو یه دشت وسیع که همه چیزش زیر برف سفید شده بود. به زور روی برفها قدم بر میداشتم. اولش آروم.... بعد شروع کردم به دویدن. دستام از سرما کرخ شده بود. نمیدونم چی پوشیده بودم که اونقدر سردم بود... یادم نیست. دو سه بار رو برفا خوردم زمین. کاملا حس سرمای برف رو وقتی به صورتم خورد حسپرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1107870269337116322005-02-08T17:11:00.000+03:302005-02-08T17:14:29.336+03:30بهمن، فصل جشنوارهها!بهمن فصل جشنوارههاست. از جشنواره موسیقی و تأتر بگیر تا فیلم و برنامههای مختلف که به مناسبت 22 بهمن اجرا میشود.
راستی من خوبم. هستم. همین دوروبرها میپلکم.
راستش را بخواهید هفته پیش سرم گرم همین جشنوارهها بود. از کامپیوتر دیگران هم که نمیتوانستم برای آپدیت استفاده کنم. همانطور که اگر کسی انگشتش به کامپیوتر من اصابت کند من میفهمم، دیگران هم چیزهایی در کامپیوترشان دارند که ممکن بود مرا لو پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1107076972590604262005-01-30T13:51:00.000+03:302005-02-28T20:09:23.436+03:30اینisp ها هم دیگر شورش را درآوردهاند با این فیلترینگ سایتها.سرعت وحشتناک پایین است. صفحهها خوب بالا نمیآید. عکسها از صفحههای اینترنتی محو میشود.دیشب آنقدر اعصابم به هم ریخته بود که به جان شما نباشد، به جان آقای فیلترچی، نزدیک بود همین کامپیوتر عزیزتر از جانم را از همین پنجره به بیرون پرتاپ کنم.تا 2 هفته پیش دلمان خوش بود که اینجا(ispهایش) ارکات و یک چندتایی سایت دیگر را فیلتر نکردهاند. پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1106823320176977832005-01-27T14:22:00.000+03:302005-01-27T14:25:20.176+03:30گاهی اوقات که بیکاری به کلهام میزند و یاد چینوچروکها و جوشهای صورتم میافتم و رسیدگی به آن، ماسکی از نوع خانگی، متشکل از آب خیار و ماست و نمک و گوجهفرنگی و هویج و هر چه که در یخچال پیدا شود، درست میکنم و با بخور و مخلفاتش به صورت مبارک حالی میدهم.
امروز وقتی رفتم سر وقت یخچال به دنبال ماسک از پیش تهیه شدهام، دیدم خبری از آن نیست. بالا و پایین یخچال را نگاه کردم. پشت شیشههای سس و آبلیمو پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1106766605811776912005-01-26T22:39:00.000+03:302005-01-26T22:40:05.810+03:30
اتاقی که در آن کامپیوتر را گذاشتهایم پنجره بزرگی رو به بیرون دارد و اغلب اوقات سرد است. پرده نازکی که گلهای لاله سفید بر آن نقش بسته و پرده کلفتی به رنگ شیری جلوی پنجره آویزان کردهایم. روزی که برای خرید پرده رفته بودم پارچهای انتخاب کردم که به اندازه پنجره ما نمیخورد و چینهایش کم میآمد. فروشنده گفت: حالا که همین پارچه را میخواهید پردهتان را میشود یکسره دوخت تا یکطرفه باز شود و چین پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1106673001334670522005-01-25T20:37:00.000+03:302005-01-25T20:40:01.333+03:30راستش را بخواهید ماندهام دراین دنیای وانفسا. هم از نوع مجازیاش هم از نوع واقعیاش.
حرف برای گفتن زیاد است اما نه حوصله نوشتنش را دارم نه وقت فکر کردن به ردیف کردن درست کلمات و معنا دادنشان. بیشتر در ذهن خودم مینویسم و در ذهن خودم حرف میزنم و کلمات را پشت سر هم ردیف میکنم. نمیدانم چرا موقعی که آدم دارد با خودش فکر میکند و در ذهن مطلبی مینویسد آنقدر زیبا و گوشنواز است ولی وقتی همان کلمات پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1106490651378524642005-01-23T17:55:00.000+03:302005-01-23T18:00:51.376+03:30نمایشگاه کاریکاتوردیروز با دوستی، سری به نمایشگاه کاریکاتور توکانیستانی که از 23 دی دایر شده است، زدم. فضای نمایشگاه با اشیا و مجسمههای مختلف زیبا تزیین شده و دیوارها سراسر با کاریکاتورهای قدیمی و جدید پوشانده شده بود. قبلا هم کارهای آقای نیستانی را دیده بودم و همیشه به خلاقیت تصویری ایشان تبریک گفته بودم. مخصوصا کاریکاتورهای سیاسی و بعضا اجتماعی، که هنگام تماشا کردنشان مثل تلنگری روحت را میلرزاند.
نکته جالب پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1106217667008352932005-01-20T14:10:00.000+03:302005-01-20T14:11:07.006+03:30کودک! حق انسان؟آقا و خانم طبقه پایینی ما هفته پیش بچهدار شدند. یک دختر کوچک که نامش را ماهمنیر گذاشتند. خیلیها به دیدنش رفتند و تولدش را به پدر و مادرش تبریک گفتند. برای ورود این موجود کوچک به این آپارتمان خیلی سرو صدا به پا شد و همه را هیجان زده کرد.
یکی از موهای سیاهش تعریف میکند و دیگری از انگشتهای کوچکش. یکی از لباسهای لیلیپوتیاش و آن یکی از بوی نوزادیاش که وقتی بغلش می کنی در دماغت میپیچد.
امروز پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1105886680370718422005-01-16T18:12:00.000+03:302005-01-16T18:14:40.370+03:30نوجوانیمينشينم روي مبل، پا روي پا مياندازم و با كارد، شكلات صبحانه را آرام روي بيسكويتها ميمالم و دو تا دو تا به هم ميچسبانمشان و ميچينم توي بشقاب. چاي كه از داغي افتاد برش ميدارم و جرعهجرعه سرميكشم. بيسكويتهاي شكلات ماليده را كه فشار ميدهم شكلات قهوهاي به طرز زيبايي از چهار طرفش، كنگرهكنگره ميزنند بيرون. بيسكويت را ميليسم و به عكس غزالهعليزاده روي ديوار روبهرويي نگاه ميكنم. تنها چيزي كه پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1105872666988126682005-01-16T14:18:00.000+03:302005-01-16T14:21:06.986+03:30نمیدونم چرا هر وقت دورو برم شلوغه و یه عالمه کار ریخته رو سرم دست و دلم به کیبورد نمیره!با اینکه خیلی چیزا هست که میخوام بنویسمشون. خدا به دادم برسه اگه شغلی داشته باشم که پولش از نوشتنش در بیاد. پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1105513110745896282005-01-12T10:27:00.000+03:302005-01-12T10:28:30.746+03:30کنف شدگیمیدون ونک! درست کنار یکی از این مغازههای اغذیهفروشی. نشسته بود تا یه کم خستهگیش رو در کنه. چادرش سیاه بود و صورتش پر از چین و چروک و رد پای گذر عمر تو تمام وجودش دیده میشد. دستاش میلرزید وقتی داشت دونههای تسبیح رو یکی یکی می شمرد و زیر لب یه چیزایی می گفت.
یه مرد رفت تا نزدیکیش. دستش رو کرد تو جیبش و یه اسکناس پاره پوره درآورد گرفت جلوی پیرزنه. پیرزن اول با تعجب نگاش کرد بعد لبخند زد و گفت:پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1105364194369660252005-01-10T17:02:00.000+03:302005-01-10T17:10:16.786+03:30شیشه
تو اتوبوس نشسته بودم. ردیف سوم. مثل همیشه کنار پنجره. سال سوم بودم یا چهارم؟ نمیدونم . فرقی هم نمیکنه. همیشه دوست دارم تو اتوبوس که میشینم نزدیک صندلی راننده باشم که بتونم از شیشه جلوی اتوبوس بیرون رو تماشا کنم. پهناش اونقدر زیاده که اصلا حس نمیکنی تو ماشین نشستی. انگار تو هوا معلقی و یه نیرویی تو رو داره میبره جلو. انگار تو بینهایت فضا معلقی. فقط داری میری. میری... میری.... به سمت یه نقطهپرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1105275524569323012005-01-09T16:26:00.000+03:302005-01-09T16:28:44.570+03:30این جوانهای امروزی تمام خانه به هم ریخته است. هنوز ماندههای نان سوخاری صبحانه روی اوپن آشپزخانه پاک نکرده مانده. در کنارش شیشه کوچک عسل و باقی نانهای سوخاری. سینک ظرفشویی مالامال پر است و یخچالی که مواد درونش به انتظار چند ماهه جا به جا و مرتب شدن نشستهاند. دیروز امیر با نگاه شماتت باری ظرف نان را نشانم داد که جز کپک چیزی از آن باقی نمانده بود. چطور اینهمه مدت در آشپزخانه ندیده بودمش؟
روی میز فیشهای پرداختی، پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1105194531669028422005-01-08T17:52:00.000+03:302005-01-08T17:58:51.670+03:30سفرمسافرت برای من همیشه حکم شارژر روحی را داشته است. مخصوصا در آب و هوایی مثل آب و هوای رشت یا انزلی و کنار دریایش که هیچگاه برایم تکراری و خسته کننده نمیشود.
ولی اینبار تمام مدتی را که کنار ساحل انزلی بودیم و من به موجهای خاکستری و هوای بارانی نگاه میکردم یاد آن آدمهایی میافتادم که در کنار دریا طعمه موجهای سهمگین سونامی شدند.
دوستم راجع به متولدین هر ماه و خصوصیاتشان صحبت میکرد. داروساز است پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1104873749497691142005-01-05T01:40:00.000+03:302005-01-05T00:52:29.496+03:30بی نظمی مفرط!از موهاي به هم ريخته پريشان خوشم ميآيد. يك نوع حس زيبايی وحشي به آدم القا ميكنند.
روي ميز كامپيوترم هميشه خدا شلوغ است. اصلا انگار اين ميز هيچ نوع نظمي به خود نميگيرد. بارها همه چيز را مرتب كردم و دسته بندي، باز فرداي آنروز بدتر از روز قبل همه چيز با هم مخلوط شدهاند. جنگ چالدرانيست بين اين لوازم! Cdها، ديسكتهاي مختلف، ورقهاي نوشته و نانوشته، هدفون، دوربين، خودكار، مداد، برگه هايي كه بايد پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1104767618914709792005-01-03T19:22:00.000+03:302005-01-03T19:23:38.913+03:30هستم هنوز!شبهای سردی را میگذرانیم. شبهایی که هر وقت به پشت پنجره میروم بخار رویش منظره بیرون را از من میدزدد.
یاد کودکیها بهخیر که روی شیشه سرویس مدرسهمان هر روز چشم چشم دو ابرو میکشیدیم و اسم یکدیگر را بالای شکلکهای مسخره مینوشتیم و گاهی قلب تیر خوردهای که خون قطره قطره از آن میچکید، و با شیطنت از میان بخار پاک شده شیشه پسرهای ایستاده در خیابان را نگاه میکردیم.
تکههای شکسته این کاسه و کوزه پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1104677429806913972005-01-02T18:15:00.000+03:302005-01-02T18:20:29.806+03:30کاسهکوزهای که شکست.شکست؟بعضی موقعها این شیطان بیصفت بدجوری غلغلکم میدهد که همه کاسه کوزهای را که با رنج و وقت فراوان ساختم بزنم و به هم بریزم.
الان هم یکی از آن بعضی وقتهاست.
هر چقدر هم مثل این مادربزرگها مینشینم و گوشت مابین انگشت شست و اشاره را گاز میگیرم و میگویم لعنت بر شیطان! کارساز نمیشود که نمیشود.پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1104589103007569852005-01-01T17:47:00.000+03:302005-01-01T17:48:23.006+03:30نشانههاتو هميشه عادت داري خرمالو را با قاشق بخوري. جالب است، ولي من اول گل سرش را ميكنم، از وسط نصفش ميكنم و بعد با يك حمله، ميوه خوشرنگ وسطش را ميبلعم. پوستش را هم ميليسم. انگشتهايم را هم پشت بندش. مشكل اصلي سر تميز كردن همين انگشتهاي نوچ شده است كه به شلوارم ميمالم و شروع ميكنم به تايپ كردن. بعضي اوقات حس ميكنم كليدهاي صفحه كيبورد بدجوري نوچ شدهاند.
داشتم راجع به خرمالو ميگفتم. خيلي كم پيش پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1104396203450783052004-12-30T13:06:00.000+03:302004-12-30T12:13:23.450+03:30 یک مطلب شخصی یک مطلب شخصی(نه که تا حالا همش غیر شخصی بوده!) * موقعهايي كه فكرم خيلي مشغوله از چيزي نارحتم يا نميتونم فكرم رو متمركز كنم ميافتم به جون وسايل خونه و حالا نساب، كي بساب؟! صندليها و ميكشم كنار، زير ميز گرد آشپزخونه رو هي ميسابم. حموم و دستشويي كه ديگه هيچي. امروز صبح ساعت 5 كه امير رفت ديدم اگه برم بخوابم بازم از بيخوابي ديوونه ميشم. ضبط رو روشن كردم و چادره رو بستم كمرم. تازه با آهنگ روياييپرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1104248824911974912004-12-28T19:16:00.000+03:302004-12-28T19:17:04.910+03:30زلزلهتصور یه زلزله 8.9 ریشتری هم وحشتناکه چه برسه به دیدن و حس کردنش. وقتی تصور میکنم ممکن بود این زلزله همین جا، بیخ گوش من اتفاق بیافته، تصور از دست دادن عزیزان....
نه! اصلا تصور هم نمیشه کرد. درد سنگینیه!
چرا راه دور بریم، مگه همین هم وطنهای خودمون تو بم نبودن. چی شدن؟ کی از سرنوشتشون خبردار شد؟ کی میدونه الان تو چه وضعیتی دارن زندگی میکنن؟ خدا میدونه.
فقط میشه یه چیز از خدا خواست. اونم اینه پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1104163198170226232004-12-27T19:16:00.000+03:302004-12-27T19:29:58.170+03:30جوکستانجوک دزدی! غسل جنابت از يك دانش آموز كه خيلي سياسي شده بود در كلاس ديني پرسيدن:چطور غسل جنابت ميكنن؟گفت: اول موضع مون رو روشن ميكنيم، بعداً جناح راست رو شستشو ميديم، و اونوقت جناح چپ رو ميشوريم.پرسيدن: پس بقيه جاها چي؟گفت: اونجا مثل كارگزاران ميمونه، هم با راست شستشو ميشه، هم با چپ
باتري ساز بيچارهيه روز حاج آقا شنيده بود كه بابي ساندز در ايرلند كشته شده. در اين مورد سخنراني كرد و گفت: آقايپرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1104083292405755832004-12-26T21:16:00.000+03:302004-12-26T21:42:29.310+03:30گوش شیطون کر!مرسی ازدوستای خوبم مهدی و علی که کمکم کردن تونستم مشکل کامپیوترم رو رفع کنم. اگه من شما دوستای گلم رو نداشتم چیکار میکردم ها!؟
دیشب اتفاق عجیبی افتاد. رفتم ببینم کامپیوترم درست شده و تو بلاگر sign in می کنه یا نه. Username,pass رو دادم و دیدم به جای پرنیان یه اسم دیگه نوشته شده تو وبلاگ. گفتم شاید این اشکال هم از کامپیوتره که شکل بلاگر رو عوض کرده ولی وقتی رفتم تو قسمت نوشتهها دیدم ای بابا! پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1103796250801249102004-12-23T13:32:00.000+03:302004-12-23T13:34:10.800+03:30سه روز تمام سردرد داشتم. هر بار که عود میکرد از شدت درد بالا میآوردم و حالم خیلی بد میشد. حالا هم به زور قرص و آمپول سر پام و اومدم نشستم پشت کامپیوتر.
فکر کنم همهاش از اونجایی شروع شد که رفتیم برای دیدن فیلم دوئل. اولش همه چی خوب بود ولی هر چی بیشتر میگذشت من بیشتر میخ میشدم روی صندلی سینما و بغض بیشتر راه گلوم رو میبست. نیم ساعت اول فیلم فوقالعاده بود. طراحی صحنه، جلوههای ویژه و سیستم پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1103182268397762222004-12-16T10:59:00.000+03:302004-12-16T11:01:08.396+03:30فریادفریاد...پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1102957800164894012004-12-13T20:39:00.000+03:302004-12-13T20:40:00.163+03:30خروس بیولوژیکیساعتمون خراب شده بود. هر چی دست کاریش میکردم یه ذره راه میافتاد دوباره میخوابید. امیر گفت: چی کار کنیم صبح خواب نمونیم؟ گفتم: این که کاری نداره. بعد در حالیکه داشتم بالشم رو بوس میكردم بهش گفتم:(به بالشه ها!) خوشگلم منو ساعت هفت بيدار كن.
امیر یه کم بهم خندید و گفت: پس خواب موندیم صبح. گفتم: اِ مگه اسم ساعت بیولوژیکی رو نشنیدی تا حالا؟ مادربزرگا چون این چیزا رو نمیدونن همیشه میگن به بالشمونپرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1102867125559106482004-12-12T19:22:00.000+03:302004-12-12T19:28:45.560+03:30پ.ن برای مطلب قبلیپ.ن برای مطلب قبلی:
نارحتی اون روز من هم به خاطر تموم اون چیزهایی بود که نوشته بودید. فکرکنم سوء تفاهم شده. همه شما فکر کردین ما جشن گرفتیم و یه عالمه مهمون دعوت کردیم... در حالیکه اینطور نبود. نزدیکیهای ساعت 6 یه عالمه آدم زنگ زدن که ما داریم میایم. من چیکار می تونستم بکنم؟ حتی پرسیدم برای شام میاین؟ با اینکه خوب به نظرم سوال خوبی از مهمون نیست و کمی بی ادبیه ولی چون هیچی برای شام نداشتیم و من پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1102771219616660772004-12-11T16:48:00.000+03:302004-12-11T16:50:19.616+03:30:((دیروز اولین سالگرد شروع زندگی مشترکمون بود.
خیلی جلوی خودم رو گرفتم تمام مدتی که مهمونا اینجا بودن و شام و کیک خوردن و رفتن، اشکم نریزه و آبروریزی نشه.
آخه آدم روز سالگرد عروسیش از صبح تا عصرش کار می کنه و از عصر تا شبش شام می پزه و از مهمون پذیرایی می کنه و تا ساعت 3 صبح هم وامیسته ظرف می شوره؟ شما بودین اشکتون در نمی اومد؟پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1102588489267449552004-12-09T14:01:00.000+03:302004-12-09T14:04:49.266+03:30كلاه ملواني!دستكش و كلاه و شال گردنم رو خيلي وقت پيش گذاشته بودم بيرون و ميخواستم وقتي اولين برف رو زمين نشست بپوشمشون و بزنم بيرون. ميخواستم تا اولين برف كه بياد براي خودم يه كلاه ملواني خوشگل ببافم. از اونايي كه وقتي ميذاري سرت از پشت، موهات از زير كلاه ميزنه بيرون. خوشگل ميشه! با موهاي بلند شده من كه حالا تههاشون هايلايتهاي روشن داره.
امروز ايستادم پشت پنجره، برف اونقدر تند ميباريد كه ميدونستم پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1102517236686852632004-12-08T18:12:00.000+03:302004-12-08T18:17:16.686+03:30آنهنگام كه پري نامه مينوشت!تو جعبههايي كه بايد ميبرديم انبار يه جعبه پيدا كردم كه خيلي وقت پيش خودم با كاغذ كادويي سبز درستش كرده بودم و نامههاي قديمي رو گذاشته بودم توش. يه سه، چهار سالي بود كه جعبه رو باز نكرده بودم. خوندن و جدا كردن نامهها يه بعد ازظهر كامل ازم گرفت ولي به وقت گذاشتنش ميارزيد. نامههايي از توشون پيدا كردم كه اصلا يادم نبود چنين كسي يه زماني برام نامه نوشته بود يا نامههايي كه خودم نوشته بودم ولي پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1102442605323404962004-12-07T21:30:00.000+03:302004-12-07T21:33:25.323+03:30آوردن هر گونه كاسه بشقاب ممنوع!ما اومديم تو خونه نو و دوباره سيل كاسه بشقابه كه روونه خونه ما شده. كلي به اينو اون گفتيم بابا نميخواد برامون كادو بيارين. نميفهمن كه. اينقدر به دوست امير و خانمش سفارش كرديم كه بيتعارف، يه جعبه شيريني بخرين بيارين براي ما. انگارنه انگار. انگار ما تعارف داريم با كسي. حالا نه اينكه بدمون بياد از كادوها، نه! چند وقت ديگه اينا يا عروسي ميكنن يا عروسي بچههاشونه يا زايمان نوههاشونه يا خونه نو پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1102357271299062902004-12-06T21:48:00.000+03:302004-12-06T21:51:11.300+03:30فصل تمام شده!دانشجويان دانشگاه تهران امروز خيلي خوب از رئيس جمهورشون استقبال كردن. امروز در روز دانشجو خاتمي براي سخنراني به دانشگاه تهران رفته بود. جالب بود كه همهمه و شلوغي جلسه با صداي اصلي خود محيط در اخبار ساعت 2 ظهر پخش شد. اگر تا چند وقت پيش بسيجيها نميذاشتند خاتمي حرف بزنه امروز ديگه دانشجوها نذاشتند. چه حرصي ميزد براي حرف زدن! كسي كه بعد از اينهمه مدت بياد بگه منظور من از جامعه مدني مدينهالنبي پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1102265820614559922004-12-05T19:17:00.000+03:302004-12-06T21:58:01.840+03:30ياد كودكي* امروز در جوار مريم صورتك قدمي زديم در پارك بدون لاله و پردرختش
* صحبتي كرديم درباره فمنيسم و علل موجوديتش
* گنجشككاني پرانديم و به ياد كودكي تابي خورديم در زمين بازي كودكانش
* غيبتي كرديم پشت سر بلاگرجماعت و نترسيديم از خوردن گوشت مرده برادر، چرا كه هيچكداممان را برادري نيست!
پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1102153230156431682004-12-04T13:05:00.000+03:302004-12-04T13:10:30.156+03:30شرمنده نامه!شرمنده نامه!
سوتيهاي عظيمي كه من در زندگي دادم زياده. هر آدمي سوتيهاي زيادي ممكنه تو زندگيش داشته باشه ولي اينكه چقدر از اين سوتيها ضرر ببينه يا سود، شرطه. سوتيهاي عظيم منم عموما تو دوران دانشگاه رخ دادن و يكي ديگهاش هم همين چند روز پيش كه نميدونم هنوز مايه آبروريزيم شده يا نه؟
يه بار تو وبلاگ هاله سرزمين آفتابي كه صحبت از سوتيها بود تعريف كردم. حالا براي اونايي كه نميدونن هم بگم كه پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1101825307673279702004-11-30T18:02:00.000+03:302004-11-30T20:25:39.700+03:30بودن يا نبودن؟ كي اين موضوع از مساله بودن در مياد؟
بودن يا نبودن؟ كي اين موضوع از مساله بودن در مياد؟
داشتم آلبومهامون رو جمعوجور ميكردم و عكسها رو طبقهبندي. يه چند تا آلبوم قبلا خريده بودم كه خالي مونده بود. عكساي بچهگيها رو جدا كردم و عكسهاي دوران نوجوني خودم و امير رو هم همينطور و همه رو با ترتيب زمان گرفته شدنشون تو آلبومها چيدم. يه آلبوم رو هم گذاشتم براي عكساي دو نفريمون از اون موقع كه با هم آشنا شديم تا ازدواج. با ديدن يه عكس خيليپرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1101653122021531542004-11-28T18:12:00.000+03:302004-11-28T18:15:22.023+03:30دردسرهاي خونه نو!چقدر خوبه آدم تنها باشه و يه عالمه هم كار داشته باشه و بي خيال بشينه هي وبلاگ بخونه هي وبلاگ بخونه. نميدونم چرا امروز اينقدر لذت بردم از خوندن. بعضي آدما چقدر راحت و چقدر زيبا مينويسن. وقتي نوشتههاي بعضيا رو ميخونم فكر ميكنم اگه مثلا اين قسمت از نوشته فلاني بخواد چاپ بشه ميشه دقيقا مثل كتاب فلان نويسنده. حيف نيست قلمهاي به اين خوبي اين طوري هرز بره؟ نميگم وبلاگ نوشتن هرز رفتنهها، ولي پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1101559442386692402004-11-27T16:11:00.000+03:302004-11-27T16:14:02.386+03:30بلاخره تموم شد.خوب به سلامتي اين اسبابكشي ما هم تموم شد ولي من ديگه چيز بخورم، همون ديگه، از اين غلطا بكنم. اولين و آخرين بارم بود. با اينك خواهرم از اول اينجا بود و حسابي زحمت كشيد و اين سه روز آخر رو هم مامانم اومد و امير هم حسابي سنگ تموم گذاشت ولي بازم انگار من تا يه هفته نخوابم خستگي از تنم بيرون نميره.
خود وسيلهها رو آوردن كه يه نصفه روز بيشتر طول نكشيد ولي باز كردن كارتونا، چيدن وسايل و مهمتر ازاونا پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1100761966130860242004-11-18T10:41:00.000+03:302004-11-18T10:42:46.130+03:30چگونه با كمترين امكانات شير موز درست كنيم و باقي قضايا!چگونه با كمترين امكانات شير موز درست كنيم و باقي قضايا!
آدم وقتي همه وسايلاش جمع باشه و هيچي دم دست نداشته باشه، هوسهاي عجيب و غريب زيادي ميكنه. مثل بنده كه با نبود هيچگونه ماده اوليه و وسايل لازم بدجوري دلم شيرموز ميخواست ديروز. خوب بچه است ديگه! دلش ميخواد. به همين خاطر طي عملياتي جانبركفانه مواد اوليهاش رو خريداري نموده و به روش گومبا گومبايي عصر هجري مباردت به تهيه و تنظيم يك پارچ شير پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1100688116645224682004-11-17T14:10:00.000+03:302004-11-17T14:11:56.646+03:30عملگي!ديروز از صبح تا شب مثل عملهها كار كرديم ولي مگه تموم ميشه. كارتونا چيده شده است وسط اين خونه و تا اون خونه تميز نشه و پردههاش وصل نشه از رفتن خبري نيست. از بس هول هولكي همه وسايل رو جمع كردم الان ديگه هر چي ميخوام بايد تو كارتونا دنبالش بگردم.
حالا خوبه دو تا آدم وسواسي خوردن به تور هم. اگه امير از اون آدمهاي بود كه اصلا به خوب تميز كردن و اينا اهميت نميداد كه كار من زار بود. تمام ديروز من يه پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1100529446991130762004-11-15T18:03:00.000+03:302004-11-15T18:07:26.990+03:30پاسخ به ايميل وارده!پاسخ به ايميل وارده!
يه خانومي زنگ زده... نه ببخشيد ايميل زده بودن و پرسيده بودن طرز تهيه دلمه سيبزميني رو برامون بنويس. خوب بايد خدمتتون عرض كنم كه من همين چند روز پيش اين غذاي خوشمزه رو درست كردم و ميخواستم اينجا براي همگان بزارم... ببينم اصلا شما از كجا ميدونستين كه من قراره اين غذا رو ياد بدم تو وبلاگم؟ عجيبه! خوب، ايشالا در چند روز آتي........
يه خانم يا آقايي هم ايميل زده بودند( البتهپرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1100373557819218252004-11-13T22:48:00.000+03:302004-11-13T22:49:17.820+03:30اسباب كشياثاثكشي و بستهبندي لوازم خونه حسابي وقتمون رو گرفته. دو روزه كه فقط دارم وسايل آشپزخونه رو جمع ميكنم. همه لباسا و وسايل اتاقت رو هم بستهبندي كرديم و كارتون كارتون وسط اتاق و آشپزخونه است. هيچ كاري به اندازه اسباب كشي آدم رو خسته نميكنه. اونم براي كسي كه هميشه از زير كار در ميرفته و عمده كارا گردن مامانش بوده. به مامان زنگ زدم، گفت: هر وقت خواستي بگو من بيام. منتهي خواستم فعلا كارا رو خودم پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1100151199894020922004-11-11T09:01:00.000+03:302004-11-11T09:03:19.893+03:30لينكخوابگرد پدر میشود.(مباركه!)
زنان وسازمانهای غیردولتی،عوامل گسترش فساد.
چگونه زن شدم…پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1100101588069389692004-11-10T19:12:00.000+03:302004-11-10T19:16:28.070+03:30وقتي يك مگس شما را از زندگي ساقط ميكند!وقتي يك مگس شما را از زندگي ساقط ميكند!
تمام وقت امروز من به مگس پراني گذشت. خنده داره نه؟ آدم اصلا فكرش رو هم نميتونه بكنه كه چهجوري يه مگس يكدهم مثقالي ميتونه آدم رو از زندگي ساقط كنه، ولي كرد ديگه! باز از اين مگس فرزا بود يه چيزي. بهانه ميآوردم كه تا ميام بگيرمش يا بزنم تو سرش در ميره. نه بابا! مگسه انگار تازه از سر منقل پا شده بود و حسابي ميچسبيد به سطح مورد نظر. تكون هم نميخورد. پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1100022463067140822004-11-09T21:15:00.000+03:302004-11-09T22:21:46.570+03:30سرزمين آفتابي: امضاي توماري مبني بر آزادي يك وبلاگنويس در بند. پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1099933425541208292004-11-08T20:31:00.000+03:302004-11-08T20:43:50.693+03:30از هفته پيش تا حالا دو سه باري رفتيم به آپارتمان جديدمون كه تا دو سه هفته ديگه به اونجا اسبابكشي ميكنيم، سر زديم. روز جمعهاي كه امير دست به كمر طول و عرض خونه رو هي ميرفت و مياومد و از پايين و بالا ايراد ميگرفت: رنگ اينجا چرا اينجوري شده؟ گچ ديوار اونجا چرا تو رفته؟ رنگ لولهها چرا چكه كرده؟ كابينت چي شد؟ لوستر چي شد؟... والا همونقدر كه من نسبت به اين چيزا بيتفاوتم امير حساسه! امروز از صبحپرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1099928387064413132004-11-08T19:05:00.000+03:302004-11-08T19:09:47.063+03:30لطایف زهرالربیع (مهم ترین مجموعه لطایف و حکایاتی است که در مورد دین و دینداران نوشته شده است)
از دومدام دات كام، وبلاگ ابراهيم نبوي (لينك از علي قديمي)
ژئوپلتيك گرسنگيمردي فقير از فقر و فاقه شكايت ميكرد.ابوالعينا به او گفت: «خدا را شكر كه خداي تعالي اسلام را به تو داده و بدن سالمي داري.»فقير گفت: «راست ميگويي، ولي در فاصله اسلام و سلامتي بدن گرسنگي است كه جگر آدم پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1099845288175967742004-11-07T20:02:00.000+03:302004-11-07T20:04:48.176+03:30از همون اول كه تو اركات عضو شدم زياد گروههاش و ايميلهايي رو كه به وسيله اون ارسال ميشد جدي نميگرفتم. الان هم همينطوره . هيچ اشتياقي به خوندن نزديك به 1000 تا ايميلهاي تبليغاتي بيدرو پيكر و نامههاي فدايت شوم ندارم، ولي ديروز خيلي اتفاقي چشمم افتاد به يه متني كه به نظرم جالب اومد. ترجمهاش رو براتون مينويسم:
روزي يك هيزمشكن، مشغول شكستن شاخه درختي در بالاي رودخانه بود كه تبرش به درون آب پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1099728735384648572004-11-06T11:37:00.000+03:302004-11-06T12:48:30.940+03:30آدمكآدمك
اپيزود اول
يه ديوار شيشهاي رو تصور كنين، يا بهتر بگم يه چهار ديواري شيشهاي كه توش يه آدم هست. يه آدم كوچولو كه تو خيال من مو نداره. مثل يه عروسك كوچولوي لخت مي مونه كه معلوم هم نيست زنه يا مرده. هي داره طول و عرض اتاقك شيشهاي رو ميره و مياد. دستش رو ميزنه زير چونهاش و فكر ميكنه. بعضي وقتا بلند بلند فكر ميكنه و حرف ميزنه. بعضي وقتا ساكت ميشينه يه گوشه و سرش رو ميگيره توي دستاش. پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1099570123387305682004-11-04T15:35:00.000+03:302004-11-04T16:52:58.686+03:30 خبر برنده شدن بوش در انتخابات رياست جمهوري آمريكا حسابي وبلاگستان رو تحت شعاع خودش قرار داده. هر كي با عقيده و ديدي كه نسبت به موضوع داره راجع به مساله به بحث و بررسي پرداخته. خب! درسته! انتخابات امريكا به نحوي تاثير مستقيم رو سرنوشت كشور ما داره و به همين خاطر هم هست كه اينقدر مردم ما رو به سمت خودش كشونده و همه به نوعي خودشون رو از اين سر دنيا دخالت ميدن تو انتخاباتي كه توش كارهاي نيستن. به پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1099546987398027132004-11-04T09:08:00.000+03:302004-11-04T09:13:07.400+03:30
* فيلم جغد خاكستري (grey owl) رو پارسال دخترخالهام نميدونم به چه مناسبتي بهم هديه كرد. البته هنوزم كه هنوزه موندم تو اين هديهاش، چون نه فيلم خاصي بود و نه داستان خاصي داشت. خلاصه فيلم رو ديديم و بايگاني شد. پنجشنبه هفته پيش شبكه يك، اين فيلم رو تو برنامه سينما يك با توضيح و تفسير فراوون پخش كرد. درحاليكه مشغول كارام بودم، يه چشمم هم به تلويزيون بود ببينم دوبلهاش چه جوريه كه يه چيزي توجهم روپرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1099372696042441192004-11-02T08:43:00.000+03:302004-11-02T08:48:16.043+03:30 ساعات زيادي از شروع روز سهشنبه نگذشته.
تازه اول صبح است و هنوز هم بوي قورمهسبزي پخت ديشب، به مشام ميرسد. تمام ديشب با هر نفس بوي خانهمان را حس ميكردم و بوي قورمهسبزيهايي را كه روزهاي تعطيل دور هم ميخورديم.
ساعات زيادي از شروع يك روز ديگر نگذشته و از طلوع آفتاب به اين طرف من دوبار پشت همين صفحه شيشهاي گريه كردهام.
بعضي از نوشتهها بدجور اشك آدم را درميآورند. پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1099307143421823962004-11-01T14:31:00.000+03:302004-11-01T19:14:33.770+03:30 پرنيان نگو بگو آفتابپرست! فكر كنم ديگه به رنگ عوض كردن هر روزه من عادت كرده باشين. اميدوارم اين ديگه آخرين بار باشه(خدا كنه!) ; )
اين قالب خوشگل رو هم اين آقاهه برام درست كرد بلاخره! دستت درد نكنه.
(ديگه قول ميدم پشت سرت حرف نزم و متهم به بدقوليت نكنم. قول!)
ديروز باز دوباره اين آبگرمكن فكستني ما به ترتر افتاد و خاموش شد. دفعه پيش امير يه كم دستكاريش كرد، درست شد ولي ديشب بعد از كلي معاينه پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1099215572397470892004-10-31T13:32:00.000+03:302004-11-01T02:26:43.436+03:30هفته پيش كه رشت بودم و براي كاري رفته بودم دانشگاه تا با استادم صحبت كنم، رفتم و سر كلاس فيزيك راكتور نشستم تا آخر كلاس، استادم فرصت بيشتري داشته باشه. قبلش خيلي تو دانشگاه معطل شده بودم چون كلاس 8 تا 10 به 12 تا 2 منتقل شده بود و من نميدونستم. دو سه ساعت بيكار نشستن تو دانشگاه باعث شد يه سري از بچههاي قديمي بومي رو كه اونجا مشغول به كار شده بودن يا ارشد تو همون دانشگاه درس ميخوندن، و يا پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1099146579227392392004-10-30T17:57:00.000+03:302004-10-30T17:59:39.226+03:30اِ ! من گفتم هر كي بخنده پاي خودش ها! حالا ملت اومدن هي به ما خنديدن. خوب من داستاني كه شما تو سيزده سالگي نوشتي الان نوشتم. عيبي داره مگه؟ جاي شكرش باقيه كه يه چيزي نوشتم به هر حال. حالا منم اسم خودم رو ميذارم نويسنده و هي زرت زرت چيزاي قلمبه مينويسم كه هيچ كس حاليش نشه. خوبه ديگه نه؟ به هر حال هر كي بايد از يه جا شروع كنه ديگه. جريان سيال ذهن رو ميگم. حالا قلم من يه خورده شبيه اون خانمه، پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1098942049169687522004-10-28T09:08:00.000+03:302004-10-28T09:10:49.170+03:30آن چشمها! (داستان)
نويسنده: پرنيان
(قبل از اينكه داستان رو بخونيد بگم هر كي بخنده، الهي خدا ازش نگذره!)
شايد يكي از لذتهاي هر روزه من باشد، با ليوان چايي به دست پشت پنجره آشپزخانه بايستم و به دوردستها زل بزنم. به كوههاي مقابل كه حالا ديگر تنها قسمتي از آنها را كه از بين دو ساختمان نيمه كاره مقابل ساختمان ما پيدا هستند ميبينم.
و آن پسرك نقاش در ساختمان روبه رويي اولين منظرهايست كه هر رو زپس پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1098780342752978772004-10-26T13:09:00.000+03:302004-10-26T12:15:42.753+03:30هفته پيش يه داستان نوشته بودم، از خجالتم گفتم يه وقتي بزارم اينجا همه بخوننش كه خودم نباشم هي بيام كامنتها رو بخونم، خجالت بكشم. به خاطر همين آخر هفته پيش كه قسمت شد دوباره رفتيم رشت براي انجام كاري، داستان رو پست كردم و دِ فرار! تو راه كه مياومديم داشتم فكر ميكردم ملت چقدر خنديدن به خاطر داستان آبكي من! ديشب كه اومديم ديدم اي دل غافل! داستانه اصلا پست نشده. يا شده و بعد غيبش زده. احتمالا يكي پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1098296955970503032004-10-20T21:51:00.000+03:302004-10-21T11:49:39.106+03:30ديدين اون آقاهه خارجكيه برام تو كامنت دوني چي نوشته بود. پست تاريخOctober 18, 2004 رو ميگم. من اينقدر خوشحال ميشم ميبينم اين جووناي ما تلاش ميكنن تا مشكلات ايران رو به گوش جهانيان برسونن. جهانيان هم توجه ميكنن. كامنت اين آقا فرنگي اين بود: I cannot read your language and Google doesn't translate it. But I can read and I support your blue ribbon plea to stop censorship.Actually, what made me پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1098269106867516142004-10-20T14:13:00.000+03:302004-10-20T14:15:06.866+03:30فضولي
ديشب از اون شبايي بود كه باز امير بي سرصدا سررسيد قديميش رو با يه خودكار برداشت و رفت توي اتاق. اين چند روزه يه كم اعصابش خورده و غمناكه، منم سعي ميكنم زياد به پروپاش نپيچم و برخلاف بقيه مواقع كه تا شروع ميكنه به نوشتن، من ويرم ميگيره كه حرف بزنم و جوك تعريف كنم و بالا پايين بپرم، تنهاش بزارم.
بعد از يه ساعت اومد، دفترش رو گذاشت سرجاش، بين بقيه وسايلش تو كتابخونه و نشست. فكر كنم تعجب پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1098174206067020992004-10-19T11:52:00.000+03:302004-10-19T11:53:26.066+03:30هر چي ميخوام به اين امير بقبولونم كه بابا جان من! بعضي اتفاقا تو دنياي ما آدما غير منتظره است، پيش بيني نشده است و مهمتر از همه تقصير كسي هم نيست، نميشه كه نميشه. بازم حرف از شانس و بدشانسي و تقدير بد ميزنه. هر چي بهش ميگم با سرنوشت نميشه مبارزه كرد. درسته! ميشه اونجور كه دلت بخواد زندگي كني ولي يه اتفاقت خاصي تو زندگي آدم ميافته كه نه تقصير منه، نه تقصير توئه و نه تقصير هيچكس ديگه. نميتوني پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1098126462283023012004-10-18T22:36:00.000+03:302004-10-18T22:37:42.283+03:30تو دوران ابتدايي درسم خيلي خوب بود. اونطور كه مامانم ميگه خودم مياومدم درسامو به موقع ميخوندم و هميشه معدلم بيست بود. همه چيز از وقتي شروع شد كه من از اول راهنمايي وارد مدرسه تيزهوشان يا به قولي فرزانگان شدم و كم كم افت تحصيلي پيدا كردم. سال اول راهنمايي بد نبود، دوم يه كم بد شد، سوم واقعا بد شد. اول دبيرستان ديگه دچار افت تحصيلي شدم. تا آخر دبيرستان همونطور پيش رفتم. وقتي ميگم افت تحصيلي پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1098087496399080052004-10-18T11:42:00.000+03:302004-10-18T11:48:16.400+03:30راستش من خودم از رنگ قالبم خوشم مياد. يه جور حس آرامش بهم ميده. اون قالب قبلي خيلي سنگين بود و همه شكايت ميكردن كه خيلي دير بالا مياد. ديگه اين قالب هم از روي ناچاري بود. كسي نبود برام يه قالب خوشگل درست كنه خودم از قالبهاي حاضري بلاگر استفاده كردم. همچين بد هم نشده كه! هر اشكالي هم داره ديگه نميتونم درستش كنم، سواتم تا همين جا قد ميداد. تازه رنگ زمينه پشت رو پررنگتر كردم بالاي وبلاگ دو تا پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1098016932115708002004-10-17T16:11:00.000+03:302004-10-17T16:12:12.116+03:30در حال كنكاش روحي بودم ياد يه خاطره افتادم. اولين باري كه با پسرخالهام رفته بوديم دم خونه اميراينا تا باهم بريم كلاس زبان، من فكر كنم دوم دبيرستان بودم. امير كه اومد دم در اول با پسرخالهام دست داد، بعد رو كرد به من، مردد مونده بود كه دستش رو بياره جلو يا نه. چون من هر دو تا دستامو تا يه وجب بالاتر از مچ به خاطر سرما كرده بودم تو جيبام و وايساده بودم امير رو نگاه ميكردم. اون لحظه ترديد امير و پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1097923219863096872004-10-16T13:18:00.000+03:302004-10-16T14:10:19.863+03:30خوب... كنكاش و بررسي در سير تحولات فكري و روحي من مصادف شد با عروسي پسر داييم. منم كه نميتونستم وسط عروسي تو اون شلوغي و بزن برقص به خودم و حالات روحيم فكر كنم. ميتونستم؟
بعد خانواده عروس نميگفتن واه واه اين چه خودشو ميگيره؟ ديگه نميدونستن كه دارم راجع به مهمترين اصول زندگي و خودم فكر ميكنم.
بگذريم.
هنوزم بعد از دو روز پاهام از شدت رقص درد ميكنه. تا يك ساعت مونده به شروع عروسي من مشغول پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1097646052221315592004-10-13T09:09:00.000+03:302004-10-13T09:10:52.220+03:30دلم ميخواد بشينم يه ارزيابي از زندگيم بكنم. بشينم ببينم چيكار كردم كه رسيدم اينجا. چي كار نكردم. ممكن بود از اين بهتر باشه يا نه تمام تلاش خودم رو كردم. دلم مي خواد يه مرور داشته باشم روي زندگيم.پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1097583881338131562004-10-12T14:33:00.001+03:302004-10-12T15:54:41.336+03:30
* * * خوب اينم از اين. فكر كنم ديگه درست شد. يه كم دستكاري ميخواد البته.
فقط بگين صفحه وبلاگ زود بالا مياد يا نه؟ رنگش چطوره؟
يه چيزه ديگه:آرشيو تو همون قالب قديميه. چه جوري ميشه اونم درست كرد؟پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1097579069302304162004-10-12T14:33:00.000+03:302004-10-12T14:34:29.303+03:30
يه جاي آدم بدجوري ميسوزه وقتي از ساعت 9 صبح نشسته باشي با كمك 5 تا وبلاگ ديگه و گرفتن قالبهاشون خواسته باشي يه قالب ساده و سبك بسازي يه دفعه آخر كار فرانتپيج هنگ كنه و هر چي كاشته بودي به باد فنا بده. غير از آه كشيدن چه كار مثبت ديگهاي ميشه كرد آخه؟
نه يه كار ديگه هم ميشه كرد: دوباره از اول شروع كني. براي اين كار هم مقدار فراواني رو مي خواد با يه ليوان چاي كه من دارم ديگه...
يكي نيست بگه آخه پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1097493088740560442004-10-11T14:40:00.000+03:302004-10-11T14:41:28.740+03:30به قول مريم صورتك هممون يه جورايي معتاد شديم به اينترنت. تا يه كم از كامپيوترمون دور ميشيم انگار يه چيزي كم داريم، يه كاريمون نصفه مونده يا يه كسي منتظرمونه. واي به حال روزي كه هيچكس هم دوروبرت اينترنتي نباشه و نفهمه اين اصرار تو براي كار با كامپيوتر و اينترنت به خاطر چيه. براي همه بايد توضيح بدي كه چيكار داري و چي ميخواي بخوني و چي ميخواي بنويسي؟!
حالا اينا به كنار، بعد از اينهمه مدت مياي به پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1096709152522425152004-10-02T13:54:00.000+03:302004-10-02T12:55:52.523+03:30فيلم پيشنهاد بيشرمانه رو چند روز پيش از يه دوست گرفتم. امير قبلا تعريف فيلم رو شنيده بود و خيلي دلش ميخواست ببينه. بعداز فيلم، حتي در حين تماشاي فيلم هم خيلي راجع به موضوع اون صحبت كرديم.
داستانش از اين قرار بود كه دختر و پسري در دوران دبيرستان با هم آشنا و بعد از مدتي عاشق ميشن و با وجود مخالفتهاي خانوادههاشون با هم ازدواج ميكنن. مدتي پس از ازدواج به مشكلات مالي برميخورن و اون طور كه من پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1096646253231358172004-10-01T19:25:00.000+03:302004-10-01T19:27:33.230+03:30
نه خواستم قضاوت كنم، نه نتيجه گيري، نه صادر كردن حكم، نه...
هيچ آدم عاقلي مطمئنا چنين دنيايي رو دوست نداره. هيچ آدمي.
دنيايي كه توش يه عده قرباني عدهاي ديگه بشن.
تعجبم از اينه كه چقدر اين بيان احساسات من جدي گرفته شده.
خودم اومدم و خوندم خندهام گرفت. ولي خوب اون موقع يه همچين احساسي داشتم.
شما هم اگه جاي من بودين شايد به همين چيزايي كه من فكر كردم، فكر ميكردين.
جالبه ولي ها! پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1096460058843871092004-09-29T15:43:00.000+03:302004-09-29T17:47:29.523+03:30آزادي بيان، حقوق انساني و مليت و اخلاق كيلويي چنده؟
كاملا در اين مورد با امير موافقم. كاملا! اين كشور گل و بلبل يه ديكتاتور خفن ميخواد. مردم اين كشور باستاني تا زور بالا سرشون نباشه نه قانوني رو رعايت ميكنن و نه به هيچ صراطي مستقيماند.
بايد مثل كاري كه هيتلر كرد، يه سري كوره آدم سوزي تو كشور درست بشه، با ديكتاتوري كه هيچكس جرات نفس كشيدن جلوش رو نداشته باشه. يه چند سالي مرزهاي كشور رو ببندن وپرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1096381731091807312004-09-28T17:58:00.000+03:302004-09-28T17:58:51.093+03:30خواهرم براي جشن فارغالتحصيليش تو دانشگاهشون من رو هم دعوت كرده بود. هم جشن بود هم شام. يعني هم فال بود و هم تماشا. ازاول باهاش طي كرده بودم كه اونجا گير و حراست و نگهباني و اين چيزا نيست كه؟ اونم گفته بود نه بابا خيالت راحت هر چي دلت ميخواد بپوش. منم از خدا خواسته گفتم جشن فارغالتحصيلي خواهرمونه و خانم مهندس شده و تيپ بزنيم بريم اونجا، مخصوصا كه عكاس گروه چهار نفري دوستاش هم من بودم و خلاصه پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1096276763238775872004-09-27T13:48:00.000+03:302004-09-27T12:49:23.240+03:30
از صبح تا حالا كه اون تيكه نون سنگك نصفه نيمه رو قورت دادم و گلوم خراش خورده، هيچي غير از مايعات نميتونم بخورم. انگار يه گلوله كوچولو راه گلوم رو گرفته و درد ميكنه و ميسوزه. شكمويي اين دردسرا رو هم داره ديگه.
صبح كتري رو گذاشتم رو گاز بجوشه، يه تيكه نون سنگك هم از فريزر درآوردم گذاشتم تو توستر داغ شه. اومدم نشستم پاي كامپيوتر، هم نونه نفله شد هم آب كتري ته كشيد. منم كه بدون صبحونه عمرا به پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1096119899874825582004-09-25T17:13:00.000+03:302004-09-25T17:14:59.873+03:30با اينكه تو دنياي واقعي آدم وراجي نيستم(يعني سعي ميكنم نباشم، آخه مواقع وراجي، مخصوصا بعدش، بدجوري احساس حماقت بهم دست ميده) ولي تو نوشتن كم نميآرم. يعني هيچوقت نشده تا حالا از خودم بپرسم: خوب! از چي بنويسم؟... بلكه هميشه پرسيدم: خوب! از كدومشون بنويسم؟
گاهي اوقات خوره نوشتن ميافته به جونم و حالا ننويس، كي بنويس! بعضي موقعها هم از فرط تنبلي يا كمبود وقت همه اون چيزي كه تو ذهنمه ميپره.
ولي پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1095777830641670902004-09-21T18:11:00.000+03:302004-09-21T18:13:50.640+03:30
تازه رسيدم. من نبودم مثل اينكه خيلي خبرا بوده. متاسفانه به اينترنت دسترسي نداشتم و از اعتراض بچههاي وبلاگي نسبت به فيلترينگ سايتها بياطلاع موندم. مخصوصا از تعويض اسم وبلاگها به امروز كه به نظرم خيلي كار جالبي بود. اميدوارم اين حركتهاي هر چند كوچك و نامحسوس بتونه شروع خوبي باشه براي يه همبستگي بين وبلاگنويسها. گفتم نامحسوس، از اون جهت كه مردم عادي كه هيچي، خيلي از وبلاگنويسها هم در اين محيط پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1095243760549524622004-09-15T14:51:00.000+04:302004-09-15T14:52:40.550+04:30سه ماه مونده به سالگرد عروسيمون تازه فيلم عروسي حاضر شده و به دستمون رسيده. با ديدن بعضي صحنهها كلي خنديدم و تجديد خاطره كردم. با ديدن يه سري صحنههاي ديگه هم داغ دلم تازه شد. مخصوصا اون صحنه گريه كردنم تو باغ كه دوباره با ديدنش تمام تنم مور مور شد و اشك توي چشمام جمع شد. اونايي كه پارسال وبلاگم رو ميخوندن ميدونن قضيهاش چيه. چون لينك ثابت مطالب وبلاگم كار نميكنه براي اونايي كه نميدونن، پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1095239458935646312004-09-15T13:40:00.000+04:302004-09-15T13:40:58.936+04:30* يه چند روز دارم ميرم خانه پدري. به اينترنت دسترسي ندارم. مي خوام كتاب بخونم و بنويسم و فيلم ببينم. حالا امروز هي ميام آپديت ميكنم پررو نشينها! دارم ميرم گفتم چند روز نيستم دلتون برام تنگ نشه...
* امروز كه از سالن ورزش اومدم بيرون هنوز تمام عرق تنم خشك نشده بود. ايستادم دم در و يه لحظه از خنكي هوا جا خوردم. نفس بلندي كشيدم و اومدم بيرون. خنكاي هوا به صورتم ميخورد و حسابي كيف ميكردم. يه كم پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1095233729278753512004-09-15T13:03:00.000+04:302004-09-15T12:05:29.276+04:30يكي از اين تست شخصيتهاي درپيت اينترنتي كه دواي درد لحظههاي بيحوصلگي آدمه، شخصيت منو اينجوري تصوير كرده:
در شخصيت شما رگههايي از احساس شوخطبعي و نشاط و لذت بردن از زندگي وجود دارد. اما به طور كلي انسانها قابل تغييرند وحالات روحي شما هم مثل هواي بهاري همواره در حال تغيير است. يك لحظه شاد هستيد و ممكن است لحظاتي بعد اندوهگين شويد. در بيشتر لحظهها ناشكيبا هستيد و گاه بدون تفكر تصميم ميگيريد و پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1095190456337738102004-09-15T01:03:00.000+04:302004-09-15T00:04:16.336+04:30داشتم كتابهاي كتابخانه دوستي را نگاه ميكردم. در كتاب يكمرد به اين مقدمه برخوردم. حيفم آمد شما را به كلمات زيباي آن مهمان نكنم.
« ... انسان معجزهايست، هنگامي كه زانو نميزند.
انسان معجزهايست، هنگامي كه ميگويد: نه!
انسان معجزهايست، هنگامي كه دروغ نميگويد.
هر هنرمند بايد آيينهاي باشد رو به مردم جامعهاي كه در آن نفس ميكشد.
شاملوي بزرگ ديگر ما را به شبانهي تازهاي مهمان نميكند.
مطب رايگانپرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1094969333922176882004-09-12T10:36:00.000+04:302004-09-12T10:38:53.923+04:30تو مطب دندانپزشكي نشسته بودم. زني همراه پسر و دختر نوجوانش به داخل اومدن، از سر و روي خسته و عرق كردهشون معلوم بود كه از راه دوري ميان و از لهجه گيلانيشون فهميدم رشتي هستند و همون موقع كه خانم دكتر دندانپزشك، در رشت مطب داشت براي ارتدونسي دندونهاي دخترش به او مراجعه ميكردن و حالا كه دكتر به تهران اومده مثل خيلي از بيمارهاي ديگه بايد ماهي يكي دو دفعه به تهران بيان.
بعد از چند دقيقه كه خستگي پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1094887144045895482004-09-11T11:44:00.000+04:302004-09-11T11:49:04.046+04:30
(منظرهاي از غروب آفتاب در كرج)
جالبه كه آدم صبح روز تولدش، تنها، سر ميز صبحانه بزنه زير گريه. نميدونم چم شده بود. به خاطر رفتن تو ۲۷ سالگي؟ تموم شدن ۲۶ سالگي؟ به خاطر يه سال ديگه بزرگ شدن؟ يا شايد هم هيچ كدوم، ربطي به سن و سال نداشت و از فكر اون همه مهموني كه شب داشتم غصهام گرفته بود؟ غلغله روم ميشد تو يه جاي به اين كوچيكي. غصهام گرفته بود. آره، فكر كنم به خاطر همون بود. دوروبرم رو يه پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1094672411046179222004-09-09T01:07:00.000+04:302004-09-09T00:10:11.053+04:30* از هفده سالگي خوشم نمياومد. شايد چون عدد هفت رو دوست نداشتم. از بيستوهفت سالگي هم همينطور.
فكر ميكردم بيستوچهار سالگي سن مهميه. زير بيست و چهارسالهها به نظرم بچه بودن و بالاي بيست و چهار، بزرگ.
حالا بيست و هفت ساله شدم.
* امير داره فوتبال ايران و اردن رو نگاه ميكنه و به خاطر سهلانگاري مربي و داورها حرص ميخوره. هر از چند گاهي برميگردم با كله نظرات كارشناسي فوتباليش رو تاييد ميكنم و پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1094524559855592382004-09-07T06:40:00.000+04:302004-09-07T07:05:59.856+04:30* اون روزاي آخر كه سحر ديگه داشت باروبنديلشو ميبست، سعي ميكرديم بيشتر با هم باشيم و بيشتر بگرديم. از جمله اين گردشامون رفتم به كاخ سعدآباد بود كه قبلاها سحر يه مدت به عنوان راهنما اونجا كار ميكرد. با اينكه نسبت به كاخ نياوران كه ديده بوديم خيلي كوچيكتر بود ولي زيبايي و جلوهاش بينظير بود و خلاصه اونطور كه من حساب كردم 7/1 عمر كسي كه اونجا رو نديده بر فناست.
دو سه تا از عكسا رو ميذارم اينجا پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1094488445426522512004-09-06T20:54:00.000+04:302004-09-06T21:04:05.426+04:30* داشتم تو فايلهاي قديمي كامپيوترم گشتي ميزدم و كهنهها رو پاك ميكردم و به دردبخورها رو طبقه بندي، كه به يه داستان ذخيره شده برخوردم. داستانهاي كوتاه زيادي از اينترنت، هر جا كه ميبينم، تو كامپيوترم ذخيره كردم ولي بيشترياش هنوز نخونده مونده. داستان سنگواره هم يكي از اونا بود كه برنده لوح تقدير در دومين دوره مسابقه ادبي صادق هدايت شده بود. من كلا تو همه چي يه كم زيادي سخت گيرم و به قول معروف سختپرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1094302355041724372004-09-04T17:14:00.000+04:302004-09-04T21:14:35.723+04:30(5)
فكر ميكنم اين سفرنامه ما خيلي طولاني شد. خودمم ديگه حوصله نوشتن جزيياتش رو ندارم. يه كم خلاصهتر مينويسم زودتر تموم شه.
شب عروسي دوست امير خيلي بهمون خوش گذشت. كلي رقصيديم و عكس گرفتيم. شب دير وقت رسيديم خونه هيچ كدوم ناي حركت نداشتيم ديگه. صبح فرداش من از صداي بارون شديدي كه مثل شلاق ميخورد رو آسفالت خيابون از خواب بيدار شدم. از اون بارونايي كه هميشه عاشقشم، شرشر! هي مياومد هي قطع ميشدپرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1094222084771908642004-09-03T18:58:00.000+04:302004-09-03T19:04:44.770+04:30(4)
حالا كه قراره از آخر بيام اول، پس اول ماجراي سرولات رو تعريف ميكنم.
سرولات يه روستاييه بالاي كوههاي چابكسر كه اونايي كه رفتن و اونجا رو ديدن ميدونن چه بهشت زيباييه. بالاتر از خود سرولات كه ميريم يه قهوهخونهاي هست به نام دربند كه همه چي از چاي و قليون و انواع غذاهاي محلي و ماهي و كباب و ترشي و خلاصه هر چي بخواي داره. صاحبش هم يه پيرمرد مهربونيِ كه با زن و پسرش همونجا زندگي ميكنن و پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1094113217955834942004-09-02T12:46:00.000+04:302004-09-02T14:16:42.183+04:30(3) مامانم میگه اگه تو نبودی شرکت چای احمد ور شکست میشد. راست میگه به خدا. من یه چاییخور حرفهایم! مخصوصا از اون موقعی که دانشگاه قبول شدم و رفتم خوابگاه این عادت تشدید شد. اصلا محیط خوابگاه خودش چاییخیزه و همه رو چاییخور میکنه. تنها غذای!!! با صرفه و سرگرم کننده مخصوصا در شبهای عملیات امتحان همین چایی بود. میرفتیم با بچهها چای دوطوطی میخریدیم. از همونا که یه کیسه پر میدن 200 تومن و باید پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1094046407792983822004-09-01T18:12:00.000+04:302004-09-01T18:16:47.793+04:30داستانِ وقتی مارمولکی دست و دلباز میشود را شنیده اید؟(2)
اگه لينك ثابت مطالب وبلاگ آسمان هفتم درست كار كنه سحر اونجا توضيح داده. حالا من بيشتر بگم كه ديروز وقتي سوار تاكسي شده بوديم و و كرايه رو حساب كرديم يه آخوندي جلوي ما نشسته بود، رو به راننده كرد و گفت: اون پول رو بده من! راننده با تعجب نگاهش كرد و گفت: بعله؟ آخونده گفت: اون پول رو بده من! راننده تاكسي پولي رو كه ما داده بوديم بهش داد به پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1094034015154413012004-09-01T14:47:00.000+04:302004-09-01T14:50:15.153+04:30سفرنامه، آشنايينامه، خاطرات... يا يه چيزي شبيه همينا (1)
به هر حال هر شروعي پاياني داره، هر اومدني رفتني و هر سلامي خداحافظياي.
(نترسين بابا قضيه تخته كردن در اين وبلاگ نيست! چيه خوشحال شدين!)
من كلا وقتي ميخوام از كسي خدافظي كنم، اونم از كسي كه ميدونم ديگه حالا حالاها نميبينمش و خيلي هم دوستش دارم، زودي گريهام ميگيره. به خاطر همين زياد طولش نميدم. يه بغل و يه ماچ و خداحافظ.
ديروز هم پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5484883.post-1093955620318917992004-08-31T17:02:00.000+04:302004-08-31T17:03:40.316+04:30آقا اساعه ادب نشه به بعضيا ولي بعضي آدمها بدون اينكه خودشون بخوان كلي مايه تفرح دوستانن. منم امروز وقتي اومدم اين كامنت دوست عزيزمون رو خوندم اولش با دهن باز يه چند ثانيهاي زل زدم به مونيتور بعد زدم زير خنده. از اون خندهها ها! حالا نخند كي بخند!
كامنت اون عزيز در مورد خانه عفاف فرديس كرج:
سلام پرنیان خانوم میشه ادرسشو بدید من و دوستام لازم داریم به نظرم هم اشکالی نداره به هر حال سکس یه پرنيانhttp://www.blogger.com/profile/12346935609237526331noreply@blogger.com